الأربعاء، 23 يونيو، 2010

بعد الفراق
كل الامانى بتشتكى حلم اللقى
تشتهى تنسى اللى كان
بعد الفراق
بحرك غرق فى مركبى وخنق نبضى اللى كان بيعشقك
بهرب اكيد..مش عايزة لحظه افتكر ان السمامتجزئه
كدب وخداع
وان الحقيقه كانت قصادى وكنت انا مغمضه فى حب وامان
بعد الفراق
بتجى الذكريات ..مصرة تاخد حيز امان
تحتل قلبى بعد غدرك
ذكرى ضحكه ..ذكرى كلمه قولتها وعشتها
ذكرى مكان حلمنا ياما يضمنا..
وحلم نفسه
كان وهم طفله مصدقه زمن الملايكه والامان
حنانك دا كدبه عشتها..خوفك وغيرتك ..
مرض دا ساكنك
مش حب ابدا او حنان
بعد الفراق
كان نفسى انسى..اغمض عيونى ومشوفش صورتك
مسمعش صوتك ..مسمعش غنوة قولتلى دى اكيد حقيقى مكتوبه ليكى
مش عايزة اقرء حروف كلامك .. اسكت بقى ومدافعش عن غرامك
انت اصلا من البدايه للنهايه كدبه كبيرة بحجم السما
بعد الفراق
حلمى انت عارفه... وياريت بصمت اشوف نتيجته
ابعد وانسى ..ولا اقولك افتكر
انى عمرى فى يوم ماخونتك انى عمرى فى يوم مابعتك
وانت..
كل شئ فى ثانيه بعته بخيانتك ...وضيعت بيه كلمه امان
بس اعرف انى عمرى فى يوم ...ماهسمحك
بعد الفراق ..قلبى انجرح اكتر واكتر
يمكن بحاول اهرب
يمكن بحاول انسى ..
لكن قلبى اوى اوى منك انجرح

ليست هناك تعليقات: